Linda in VO-magazine

“In groep 6 kreeg ik de diagnose dyslexie. Het was voor mij al vroeg duidelijk dat ik naar het vmbo zou gaan; de uitslag van de Cito-toets was dan ook geen verrassing. In Amersfoort had je de Muurhuizen, dat was een school die extra ondersteuning bood. Voor mij een logische keuze. Ik begon daar in 2000 en hoorde bij de eerste lichting met het profiel economie.

Ik herinner me de praktijklokalen. We kregen met een klein clubje leerlingen les in een zorg en welzijn-lokaal. Daar leerden we van een mevrouw die bevlogen was: van koekjes bakken tot haren wassen. Dat was altijd op woensdagmiddag; van die middag werd ik blij.

Ik had geen andere route willen bewandelen

Voor mijn gevoel waren de eerste twee jaar niet anders dan op een havo/vwo-school. In het derde jaar koos je je profiel. De meeste meiden in mijn klas kozen zorg, ik koos economie. Mijn profielwerkstuk ging over vakanties van jongeren. Het profielwerkstuk was voor leraren ook nieuw. Waar moest het aan voldoen? Dat bood ons als leerlingen de ruimte om de discussie aan te gaan, bijvoorbeeld over hoe we de bronnen moesten vermelden.

Ik heb het vmbo makkelijk en met hoge cijfers gehaald. Toch had ik geen andere route willen bewandelen. De combinatie van theorie en praktijk heeft me veel gebracht. Ook in de theoretische leerweg kwam best veel praktijk voor, dat vond ik leuk. We leerden niet alleen uit de boeken, maar juist door te doen. Op het vmbo kreeg ik de ruimte om me persoonlijk te ontwikkelen.

Na het vmbo ging ik de recreatie-opleiding bij Aventus doen. Daarna ging ik bij een evenementenbureau werken, waar ik naast mijn baan een hbo-opleiding volgde. Toen ik tijdens de bankencrisis afstudeerde aan het hbo, lagen de banen niet voor het oprapen. Ik ging daarom een half jaar naar Oostenrijk om skiles te geven. Na terugkomst ging ik voor touroperators werken. Maar ik werd niet blij van het werken met commerciële targets.

Ik besefte dat ik het gelukkigst werd van werken voor en met kinderen. Ik besloot om te stoppen in de reisbranche en nog een mbo-opleiding te doen om in de kinderopvang te werken. Daar werd ik op den duur projectcoördinator, en nu coördineer ik de academie van de Vereniging voor Begeleiders in Onderwijs (BiOND).

Op het vmbo kreeg ik de ruimte om me persoonlijk te ontwikkelen

Ik vind het jammer dat de nadruk tegenwoordig ligt op presteren en hoge cijfers halen. Het is belangrijker dat je op een plek zit waar je je kunt ontwikkelen tot wie jij bent. De puberteit is toch al niet de makkelijkste periode. Aan leerlingen raad ik aan: durf keuzes te maken die voor jou het beste voelen. Wat je nu kiest, hoef je niet de rest van je leven te doen. Toen ik zelf van het vmbo kwam dacht ik van wel, maar dat is niet zo. Daar ben ik zelf het voorbeeld van.”